Εμαθα να ζω μοναχη εμαθα να μην μοιραζομαι τις λυπες μα ουτε και τις χαρες.... Μπορεις να εισαι περηφανος για το δημιουργημά σου. Τα καταφερες, τα καταφερνω να μπορω να συνεχιζω στα ιδια μονοπατια της μοναχικοτητας. Τωρα οι τοιχοι ειναι πολυ ψηλοι απιστευτα ψηλοι για να μην φτανει κανεις για να μην με βλεπει κανεις...
Απιστευτο ξεχασα και να μιλω μα θα θυμηθω να γράφω να ζωγραφιζω να δημιουργω.
Δεν νοιωθω τιποτα ουτε θυμο ουτε θλιψη ενα μεγαλο τιποτα.
Το απολυτο ΤΙΠΟΤΑ.
